Ποιος είμαι
Φεβρουαρίου 26, 2006
Γιάννης Παπαδόπουλος, Μηχανικός Η/Υ. Nerd, geek και γκρινιάρης. Και ενίοτε φιλότιμος.
Είχα την τύχη να γεννηθώ στην Ελλάδα – παρόλο που γκρινιάζω – κάποιο καλοκαιρινό πρωινό και γενικά είμαι ευτυχισμένος με τη ζωή μου. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στις ΗΠΑ και προσπαθώ να τελείωσω το PhD μου στον τομέα των Παράλληλων Συστημάτων. Είμαι στο Texas A&M University, στην καρδιά του Texas με τα πολλά γελάδια.
Το blog αυτό γεννήθηκε κατακρίνοντας αυτά που έβλεπα γύρω μου. Με τον καιρό όμως μετατράπηκε σε ψυχογράφημα. Ένα σύνολο από άτακτες σκέψεις, ένας τρόπος να βγάζω από μέσα μου ό,τι με τρώει και με ανησυχεί.
Δεν είμαι απαισιόδοξος – αλλά δεν είμαι και υπέρμετρα αισιόδοξος. Πιστεύω στην ισορροπία και αυτή η ισορροπία μου επιτρέπει να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδυα. Μερικές φορές απογοητεύομαι και απελπίζομαι, αλλά είμαι πλεονέκτης και επίμονος. Και εν τέλει πάντα έχω αυτό που θέλω και αποζητώ.
Μαρτίου 28, 2007 at 4:59 πμ
kaka den einai ayta pou les…gia emena pou eimai apaisiodoxos kai eniote katathliptikos ek fyseos kai dixos ypomoni kai oligon eos poly afirimenos ti exeis na mou peis?ti na kano?
Μαρτίου 28, 2007 at 9:13 πμ
Αφηρημένος ήμουν πάντα – μάλιστα η αφηρημάδα μου είναι παροιμιώδης. Ανυπόμονος έχω γίνει τον τελευταίο καιρό. Θέλω όλα να γίνουν γρήγορα αλλά και όπως πρέπει.
Τι να κάνεις; Εμείς ορίζουμε το ποιοι είμαστε και οι άλλοι κρίνουν αυτόν τον ορισμό. Αν θες να αλλάξεις, τότε απλώς το επόμενο πρωί ξυπνάς και λες θέλω να αλλάξω. Θέλω να γίνω έτσι. Και προσπαθείς να νιώσεις έτσι όπως θες. Μετά από λίγο καιρό θα δεις ότι όντως αλλάζεις.
Ιουλίου 14, 2007 at 5:41 πμ
Γειά σου Γιάννη. Ξέρεις απο που σε ξέρω! Μ’ έφερε τυχαία ο δρόμος απο δω. Προσπαθώ να νιώσω ( αν και μου είναι πολύ δύσκολο, λόγω μη εμπειρίας) πως νιώθεις εσύ σαν ξενιτεμένος. Μου αρέσει επίσης ο τρόπος που βλέπεις ωρισμένα πράγματα.
Τα πλάνα σου είναι να γυρίσεις πίσω κάποια στιγμή, ή βλέποντας και κάνοντας;
Ιουλίου 16, 2007 at 10:49 πμ
Η ξενιτιά δεν είναι και τόσο δύσκολη – συνηθίζεται. Αυτό το αίσθημα της μοναξιάς είναι που δύσκολα αγνοείται.
Πλάνα σταμάτησα να κάνω έδω και καιρό – τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Βραχυπρόθεσμα, αυτό που έχει αξία είναι να γίνω όσο καλύτερος γίνεται στην δουλειά μου, να μάθω όσο καλύτερα μπορώ το αντικείμενό μου, να διατηρήσω τον εαυτό και να γίνω εν τέλει καλύτερος άνθρωπος – ψυχικά, σωματικά, πνευματικά.
Από εκεί και πέρα, ο προορισμός έχει μικρή σημασία, προς το παρόν προσπαθώ να απολαύσω το ταξίδι. Αν το θελήσει η ζωή – με μια μικρή βοήθεια και από εμένα – θα ήθελα να περάσω κάποια χρόνια εδώ ή σε κάποια μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη (αχ Βιέννη), καθαρά επειδή από ερευνητικής άποψης είναι καλύτερα.
Αυγούστου 28, 2007 at 5:04 μμ
Μα αυτό θέλω να πω. Υπάρχουν μέρη γεμάτα κόσμο όπου νιώθεις μόνος, γιατί δεν υπάρχει σημείο επαφής. Το αν φταις εσύ ή οι άλλοι έχει αξία στο διηνεκές. Το ζουμί είναι πως ο Ευρωπαίος, έχοντας άλλη κουλτούρα, δύσκολα ζει στις Ην.Πολιτείες αν δεν υπολογίζει ιδιαίτερα τα λεφτά.
Λέω αυτό που έχω ακούσει απο άτομα που εμπιστεύομαι την κρίση τους.
Εύχομαι να πας και Βιέννη, αλλά όπως ωραία το λες, σαν καλύτερος άνθρωπος!
Ιουνίου 3, 2008 at 4:43 μμ
Γειά σου δικτάτορα!
Μην πας μάταια να με διορθώσεις Dr (to be).. Όλους τους συναφιού.. τους τρελούς του χωριού ντε που λένε μια μέρα “χμμ θέλω να κάνω διδακτορικό” έτσι τους φωνάζω. Δικτάτορες!
Καλή η απαντήσή σου σήμερα (αν και στο παρελθόν έχουμε κοντραριστεί σε θέμα αντίστοιχο) αλλά δυστυχώς όπως σοφά λέει ο άλλος Γιάννης ο συμφοιτητής σου και καλός διαχειριστής στο forum, τζάμπα χαλάμε το σάλιο μας.
Τέλος πάντων. Σκοπός μου δεν ήταν να κάνω τέτοιο πρόλογο. Σκοπός μου ήταν να πω (μιας που ειδα από το βλογ σου πως κάνεις phd) καλή συνέχεια και καλό στομάχι. Εγώ προς στιγμής το απολαμβάνω.. Ελπίζω το ίδιο και εσύ!